Na de geweldige dagen in El Calafate nam ik afscheid van Josephine en Ran, en vertrok ik `s ochtends vroeg per bus naar El Chaltèn, zo´n 130 km noordelijker. De bus rit duurt maar 3 uur en gaat over de bekende Ruta 40, een snelweg van 5000 km lang, grotendeels niet verhard! Vooral het zuidelijke deel is niet geasvalteerd dus hoppelt bus lekker.
Bij aankomst in El Chaltèn check ik niet in, maar in plaats van een hostel ruim ik de inhoud van mijn backpack voor een tent, slaapzak, een mat, kookspullen en genoeg eten voor een aantal dagen. De zon schijnt, het is warm, een prachtige dag om een nieuwe hike te beginnen! Ik m´n eentje vertrek ik richting m´n eerste overnachtingsplek, hoog in de bergen. Vanaf zeeniveau gaat een kleine en steile weg de berg op naar zo´n 1000 meter - Camping Poincemot. De tocht duurt maar 4 uur en onderweg schitterd de 3000 meter hoge Fitz Roy me tegemoet. Geen wolk aan de hemel - een beter weer kun je niet hebben tijdens deze hike!
Ik kom aan op de camping en er is helemaal niemand. Ik zet m´n tent op, dump m´n spullen erin, er vertrek met niet meer als een waterfles de berg op. Een klim van z`n 1,5 uur naar een uitzichtspunt en panorama punt op zo`n 1700 meter hoogte. De weg ernaar toe is steiler dan welke weg ik ooit genomen heb. Volledig uitgeput maar wel veilig kom ik aan op de top - Wat een uitzicht!!! Het is rond de klok van zes, dus zon staat nog net aan de hemel. Maar 20 minuten later zakt de zon achter Fitz Roy en krijg ik spectaculaire zonsondergang. Nu de zon weg is, wordt het ook frisser, tijd om terug te gaan naar de camping. De terug tocht duurt ook zo`n anderhalf uur.
Op de camping zie ik drie andere tenten in de verte, gelukkig niet naast de mijne. Ik maak voor het eerst in m´n leven helemaal alleen eten ergens in de bergen met niemand om me heen. Het voelt wel een beetje raar maar het is wel een heerlijk vrij gevoel. Deze nacht slaap ik super goed. Het regent buiten, maar binnen in de tent is het lekker warm en droog :)
De volgende dag ga ik verder richting de glacier Rio Blanco. Via grote rotsblokken kom ik aan bij het meer voor de glacier met daarin grote brokken ijs. Ik kan ze bijna aanraken zo dichtbij ben ik. Een prachtig gezicht. En wederom niemand om me heen. Ik zit hier bijna een uur voordat ik weer verder ga, terug naar El Chaltèn.
Het was een prachtige hike en een mooie ervaring.






April 24th, 2009 at 9:15 am
In 1 woord: VET!
Groetjes Daan
P.s. Prachtige foto’s trouwens, wel jammer dat… haha
April 24th, 2009 at 5:52 pm
Hee lieverd,
Geweldige foto die met dat stoppel baardje! Mag je vaker laten staan!
Weer een super verhaal, helemaal in je eentje. Lijkt me een geweldige ervaring. Bellen snel weer,
kus
April 24th, 2009 at 10:07 pm
Heee sebastiaan echt heel vet man.
Veel plezier nog
ciao
April 26th, 2009 at 1:53 pm
Hi Sebas,
mooi gebied waar je nu bent, maar hoe is de bevolking , heb je er wel kontakt mee, of speelt de taal nog niet helemaal mee?
Biertje bestellen zal wel gaan maar een gesprek???
we horen het wel, groetjes pa