Om seven uur trilt mijn telefoon onder mijn kussen.. tijd om op te staan! Na een korte douche en een snel ontbijt vertrek ik per taxi naar het begin van de skilift. De skilift zelf is buiten werking dus moet ik te voet de berg op, richting de Glaciar Martial. Een hike van zo´n anderhalf uur berg opwaards. Ik ben in m´n eentje en zo te zien ook de eerste die vandaag de berg opgaat. De hike is prima te doen. Het laatste stukje is wel even zwaar, je gaat over een small pad langs te berg met allemaal losse stennen. Eenmaal boven is het uitzicht super! En helemaal niemand om je heen. In de verte hoor je het water stromen en de wind giert over de top van de berg. Het is koud hierboven maar de hike ben ik opgewarmt en voel er niks van. Het ijs ga ik niet op, dat werd afgeraden.

Na de nodige foto´s begin ik aan de afdaling. En wie denkt dat dat makkelijker is, helaas, het is steeds zoeken naar de juiste plekken om op te staan en te proberen niet uit te glijden. Na een uur ben ik weer terug bij het begin van de skilift en kan ik even uitrusten. Er staan twee taxi´s met smaart te wachten tot ik eraan kom, maar aan de overkant stond al een oud mannetje te zwaaien of ik een lift naar het centrum wilde. Claro! Een gratis lift sla ik niet af. Eenmaal in het centrum informeer ik naar de boot tochten. In het hostel kreeg ik al het advies om een bepaalde tour te maken want deze zou met een klein bootje gemaakt worden.

´Che´ heet mijn boot en voor 150 pesos brengt hij mij en wat andere touristen naar drie verschillende kleine eilanden waar zeeleeuwen te zien zijn, de vuurtoren van Ushuaia - Les Eclaireurs Lighthouse - en maken we een kleine hike over een eiland. De tocht is super mooi want je krijgt een super uitzicht over Ushuaia en de bergen reom heen. Na een half uurtje varen komen we aan bij het eerste eiland waar een aantal zeeleeuwen liggen te slapen. We komen zo dicht bij dat je ze bijna kunt aanraken! Echt heel mooi. Na wat uitleg over de dieren en waarom ze hier leven varen we verder, naar een tweede eiland waar een ander soort zeeleeuw woont. Deze zijn wat actiever maar ook wat agresiever. Ook hier weer de nodige uitleg. Het laatste eiland wat we bezoeken wordt bewoond door de meest actieve groep zeeleeuwen. Zij spelen in de golven van onze boot en springen ook vlak langs de boot uit het water. Op het eiland zelf liggen ze er rustig bij of nemen ze een stoere foto pose aan. :) Geweldige dieren!

We varen verder naar de Les Eclaireurs Lighthouse, het kleine eiland geeft je mogelijkheid tot het maken van prachtige foto´s. Na een korte pauze varen we terug naar een groot eiland waar we aanmeren en een kleine trekking over het eiland maken. We krijgen uitleg over de verschillende soorten planten die hier leven en over de mensen die hier vroeger leefden. Helaas is het weer een beetje omgeslagen en is het overal bewolkt en valt er lichte regen. En het is koud!! Dus tijd om terug te gaan naar de haven.

Ik sluit deze dag af met een heerlijke zelfgemaakte maaltijd en een groot biertje :) en duik al vroeg mijn bed in.

De volgende dag gaat de weker iets later maar nog altijd vroeg. Om acht uur sta ik op want om negen uur staat een busje voor de deur die mij naar het Tierra del Fuego National Park brengt. De entree kost maar 50 pesos. En mijn doel is de beklimming van de berg Cerro Guanaco - 970 meter hoog - en de Hito XXIV - een hike van ongeveer 4 km tot aan de grens van Chile. Na aankomst moet ik mij registreren en mijn mobile nummer opschrijven (voor het geval het weer omslaat). Dan begin ik aan de hike die zo´n 4 uur in beslag zou nemen. Het eerste gedeelte is vrij pittig en gaat behoorlijk stijl omhoog. Na een uur loop ik dan lekker alleen in het dichte bos :) 1 km hier lijken wel 20 op de normale weg. Het is dan ook een pad wat door de jaren heen ontstaan is. Overal lopen ook zijroutes die sommige stukken makkelijker moeten maken maar ook deze routes zijn alweer moeilijk begaanbaar. Hoe hoger je komt hoe vochitger het ook wordt, en ook wordt de boven natter. Het pad veranderd dan ook in een modderpad.. Na 3 km kom je op een vlak stuk aan wat een prachtig uitzicht geeft over het hele Park. Vanaf daar is het nog 2 km tot de top. Maar er ligt sneeuw, het sneeuwd een klein beetje, het waait behoorlijk en het is steen koud. Het pad loopt langs de berg omhoog en is glad.. Ik besluit dat die dan het einde is en het niet verstandig is om verder te gaan.. en dus begin ik aan de afdaling.

De afdaling is net zo zwaar als de weg naar boven en elke stap voel je in je boven benen en in je knieen. Eenmaal beneden doen de benen dan ook lekker pijn :) Maar ik ben er nog niet. Ik heb nog wat uurtjes te gaan want mijn bus terug gaat over om 16 uur. Dus ga ik rechtsaf het Hito XXIV pad op. Een mooie route langs het meer richting de grens van Chile. Ondanks dat de hike plat is, is deze toch ook zwaar.

Rond half vier ben ik terug op de plaats waar mijn bus mij ophaald. Ik ben kapot van al dat lopen maar het is een goeie warming up voor wat er nog te wachten staan in Puerto Natales :)

In het hostel maak ik samen met wat andere backpackers eten, drinken we bier en wijn, en delen we verhalen over de trekkings hier en elder in Chile. Ik krijg in ieder geval zin in het volgende avontuur..